HEVÂL

Kalbim sana yandığından beri,

Görmez oldu gözlerim ayı, güneşi,

Senden sonra mat geliyor göğün ateşi,

Ah Hevâl,

Yandırdın beni…

Henüz yeni yetmeydim sana sevdalandığımda,

Gözlerim gözlerinin harına yandığında,

Hani ömrüm hep böyle solgun geçecek sandığımda,

Sen çıktın birdenbire karşıma,

Ve gelişin, tutulmuşluk oldu bana,

Evvelce ne nağmeler dizen kalemim,

Suskunluğa daldı bir anda,

Ve gözlerini görmeden, hep düşleyen gözlerim,

Sarsıldı gül yüzüne bakınca,

Sen,

Hevâlim,

Hani hep hayalde yeşerttiğim,

Tıpkısıydın düşlerimin,

Şimdi ne kadar da gerçektin,

Sevdiğim,

Gönül verdiğim,

Elimi uzatsam,

Sana ereceğim,

Bir adım ötemdeydin,

Bir adım ötemde,

Ama hiç ulaşamadığım bir yerde…

Ellerimi uzatsam,

Tutar mısın Hevâlim?...

'08